چند وقتیست که دارم به این مشکل فکر می کنم پس بر آن شدم تا آن را به عنوان آخرین پست بر روی وب قرار دهم  .

یکی از مشکلات امروزه ما "وبلاگ زدگی" است .

گروهی از افراد وبلاگ را برای مسائل شخصی یا یادداشت روزانه استفاده می کنند این گروه کسانی هستند که مطالب خود را در دفتر خاطرات روزانه می نوشتند ولی امروز آن را بر روی صفحه ی وب می گذارند عموما خوانندگان چنین وب هایی یا از نزدیکان نویسنده ی وبلاگ هستند و یا اشخاصی که تمایل بسیاری به دانستن مسائل شخصی زندگی افراد دارند . البته انگیزه ی نویسندگان این وبلاگ ها از نگاشتن مسائل شخصی در فضای مجازی همیشه برای من سوال بوده است ؟!

اما گروه دیگری وبلاگ های خود را با احساس تعهد ایجاد کرده اند این گروه عموما بدون سازماندهی به ایجاد وبلاگ هایی می پردازند و صرفا چند مگابایت از اینترنت رو مشغول کرده اند که حتی اگر هم  مشغول نمی کردند ضرری متوجه کسی نمی شد!  تعداد خوانندگان این وبلاگ ها محدود به افراد خاصی است که خودشان یکدیگر را لینک می کنند خودشان مطالب یکدیگر را می خوانند و خودشان برای هم کامنت می گذارند و به طور خلاصه خودشان با هم حال می کنند ؛ کامنت های اکثر وبلاگ ها جایگاه پیامک را پیدا کرده است و به وسیله ی اطلاع رسانی تبدیل شده است ، گاهی که در این نوع وبلاگ ها  کسانی از طیف مخالف فکری حضور پیدا می کنند با تمسخر و توهین و فحاشی روبرو می شوند و از آن جریان فکری روی گردان می شوند .

بیشتر وبلاگ ها تاثیر گذار نیستند شاید ماهیت وسیله ای به اسم وبلاگ در حد تاثیرگذاری همیشگی نباشد و صرفا بتواند احساسی را تحریک کند؟!!!!!

وبلاگ هم مثل بسیاری رسانه ها برای ما وارداتی محسوب می شود و لزوما مسائلی مثل جذابیت را نمی توانیم به آن معنایی که در فلسفه غربی رسانه ها مطرح است درونش اجرا کنیم. پس باید باز هم به فکر ابتکار در قالب ها و رسیدن به یک مدل درست اسلامی و وطنی بود .

این موضوع همراه با بستن تعدادی از وبلاگ های ارزشی و خوب بلاگفا موجب شد تا این فضا را ترک کنم واگر خواستم باز به فضای مجازی برگردم از بلاگفا استفاده نخواهم کرد .

خدانگهدار

پی نوشت :

1- از همه ی دوستانی که در این مدت به من لطف داشته اند سپاسگزارم .

2- از همه ی دوستانی که پیوسته به من سر زدند و با صفحه ی تکراری مواجه شدند عذر می خواهم .

 3- با تشکر از دوست عزیزم خانم نرگس ی .